تبليغاتX
<Image and video hosting by TinyPicl> شعرهای من
دل گویه ها

 

دو کبوتر صادقانه با نگاهی عاشقانه

                                        روی کاج پیر جنگل در کنار آشیانه

 

                      گرم گفتار صمیمی بی بهانه با ترانه

                                                                   بی خیال گذر عمر نزد هم شانه به شانه

 

یک کبوتر  رنگ  برف های  زمستان

                                       پاک و معصوم مثل یک قطره ی باران

 

آن  کبوتر  رنگ  پرهای   کلاغان

                                                                   پاک و یکرنگ مثل شنهای بیابان

 

سفیده رو به سیاهه گفت جانم

                                       تو در این دنیای فانی شده ای همه جهانم

 

سیاهه رو به سفیده گفت عشقم

                                                                   تو در این دنیای فانی شده ای همه سرشتم

 

در همین گفتار پاک عاشقانه     

                                       به هوا برخواست صدایی همچو ناله

 

ناگهان افتاد سفید بر روی سنگها 

                                                                 همه ی پرهای او سرخ رنگ گلها

 

سیاهه در غم زخم خوردن یار

                                       به سرعت پر کشید با غم بسیار

 

در کنار آن کبوتر این کبوتر

                                                                  یکی ساکن یکی چون مرغ پرپر

 

سیاهه با نگاهش ناله می کرد                    

                                        سفیده آسمانی جان به در کرد

 

کمی دورتر از این بینوایان

                                                                  شکارچی با تفنگش بود پنهان

 

به سمت آن سیاهه رفت نشانه  

                                     سیاهه بی خبر از این زمانه

 

بزد تیری به سوی آن پرنده

                                                                  سیاهه بی خیال کرد خنده

 

دگر این دو کبوتر عارفانه

                                  جهان را ترک کردند عاشقانه

+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 

ای ایرانم جاوید باش        

                              حتی اگر شکستی

 

از خون من جان بگیر

                                                 حتی اگر گسستی

 

جانم فدایت ای جان

                                                             جاوید باش ای ایران

 

حتی اگر خمیدی 

                                                                         بر خیز ای قهرمان

 

تو خاک آسمانی

                                                                                        نه خاک تکیه ی سنگ

 

تو رنگ نور عشقی

                                    نه رنگ خاک بیرنگ

 

ای ایرانم نگاه کن

                                                    خاکت پر از حماسست

 

کورش از خاک تو بود

                                                                   او که همچون ستارست

 

ستاره ی پر نوری

                                                                                    در شب تاریک شهر

 

که هر چه بود روشن کرد

                                      از نور جاوید زرد

 

ای ایرانم تو خاکت

                                                        پر شده از لاله زار

 

این لاله زار زیبا است

                                                                              زیبا همچون بهار

 

این لاله ها برخواستند

                                                                                                      از خاک جاوید تو

 

با خون ابیاری شدند

                                   با خون شیران تو

 

ای ایرانم جاوید باش                                   

                                                          حتی اگر شکستی

 

از خون من جان بگیر 

                                                                                  حتی اگر گسستی

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 

ای خدای اسمان تو را سپاس                      که هنوز دلواپس پرنده هام

شب به شب ستاره ها را می شمارم           که هنوز من عاشق ستاره هام

لحظه های کودکی هایم کجاست                  که هنوز در حسرت آن لحظه هام

انتظار در زیر باران خدا                                 که هنوز من منتظر در قطره هام

                           ای خدا تو را سپاس تو را سپاس

                           که هنوز من عاشق ستاره هام

+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 
چرا اینبار تو به سمتم آمدی                                          عهد خود را تو چرا آتش زدی

مگه قول نداده بودی که نیای سراغ من                            حالا که تو آمدی گل هم آوردی واسه من

روی گلهات چی نوشتی؟نوشتی دوست دارم                   من دارم درست میبینم یا هنوز تو رویا ام

حالا که سراغم آمدی دیگه گریه نکن                               هی نگو منو ببخش, اینجوری ناله نکن

حالا که تو آمدی من نمیخوام گله کنم                              یا که هی غر بزنم یا گلهاتو پاره کنم

یا که من بهت بگم برو سراغ من نیا                                 ناله هایت را ببر جای دیگه, ای بی وفا

ولی ایندفه به جای تن من ,عکس منه                             سنگ قبرم را ببین,این سادگی سهم منه

                         سهم من این سنگ بود و سهم تو این غصه ها

                        غصه هایت   را  به من بسپار  و  از من شو  رها

+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 
و چقدر زود تمام شد صبرم                      و چقدر زود بایستاد قلبم

آرزوهایم همگی آتش گرفت                     ریشه هایم خشک شد از سرنوشت

من طلوعم را غروبی سخت شد               خنده هایم گریه ی پر درد شد

من سکوتم را سال هاست نشنیده ام      بس که از دل آه ها کشیده ام

صورتم پژمرده تر از هر کویر                      پاهایم خسته تر از کوه پیر

زود سوختم زود من تباه شدم                 زود مردم زود من تمام شدم

+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 
وقتی که بارون میباره               به عشق تو جون میگیرم

به زیر بارون میشینم                به یاد چشمات میمیرم

+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 
من و تو همسفر زمستون سرد بوديم         بي خيال سردي جاده ي پر درد بوديم
+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 

توی یک آکواریوم آبی رنگ

زندگی میکرد ماهی خیلی قشنگ

شیشه ها زندان این ماهی بودند

آدم ها نگهبان سیاهچالی بودند

ماهی ما نتونست تنها باشه

جدا از دریا و ماهی ها باشه

دیگه ماهی به کسی کاری نداشت

      رفته بود به گوشه ای جایی نداشت

دیگه ماهی نور خورشید را ندید

دیگه ماهی بوی دریا نشنید

ماهی قصد داشت به بیرون بپره

خودشو رها کنه از دلهره

خودشو آزاد کنه از شیشه ها

                      بره سوی خودکشی بیرون از همه ی میله ها

ناگهان پرواز کرد به سوی مرگ

         پرید از زندان خود با ترس و رنج

وقتی که افتاد او بر سنگ سفت

           لحظه ها پر شده بود از بوی شعر

بوی رفتن به مشام ها میرسید

              اشک ماهی از نگاهش ریختو ریخت

برق چشم ماهی ما شعله شد

          شعله ای از شور و از خاطره شد

ماهی حس کرد که دریایی شده

    دریایی از جنس رویایی شده

دیگه حس بند بودن پر کشید

   باز حس عاشقی شعله کشید

ماهی تنهای ما حال مرده بود

تن زخمی او آزرده بود

خون تمام چهره اش را مخفی ساخت

       از نگاهش اشکها آواره ساخت

ناگهان زندان بان او را بدید

        با عجله او را از زمین  بر کشید

خواست او را به زندان افکند

   لحظه های عمر او را بشکند

غافل از اینکه او آزاد شد

بندها را پاره کردآرام شد

ماهی را انداخت در آب بین شیشه ها

        ماهی هم بی جان بود در قطره ها

زندانبان خنده کرد گفت پس این هم بمرد

        غافل از اینکه ماهی بازی را ببرد

زندانبان ماهی را با دست خود محکم گرفت

                        او را بر داشت و داد او را به دست سر نوشت

                       سرنوشت ماهی ما قبل از اینهابوده است

                      سرنوشتش در میان عشقبازیها بوده است

+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 

من در کنار ساحل بر روی ماسه هایش              آرام و با آرامش اسم تو را نوشتم

دور اسم قشنگت قلبم را من گذاشتم                  تا بدونه خداوند , زندست قلبم به عشقم

خواستم تیری افکنم برقلب زخم دیده                  اما ترسیدم تیرم رسد به اسم عشقم

در دو طرف قلبم دو بال من کشیدم                    دوبال برای پرواز, پرواز با تو عشقم

بر روی هر کدام ازبال های پروازم                  اسم تو را نوشتم نشان از عهد با عشقم

از دور موجی بلنددریا بسویم انداخت                 پاک شد نقاشی هایم به غیر اسم عشقم

سنگین بغض گلویم دیگر طاقت نیاورد               گریه چشمانم را شست آه از نهان بر آمد

از روی ماسه های خیس ساحل دریا                 بر خاستم من خشمگین فریاد کشیدم دریا

دریا تو هم تو ساحل تنها چو من ندیدی               تا موج بر او فرستی اشکهایش را ببینی

انگار دریا مثل من, چهره اش در هم برفت          بغض گلویش شکست اشک از چشماش جاری گشت

دوباره باز دریا موجی بلند تر از پیش                 روانه ی ساحل کرد با آه و اندوه خویش

اینبار دور اسم قشنگ عشق پاکم                      دریا کشید قلبی بزرگ, زیبا تر از قلب خویش

 

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 

 

کودکی دیدم در کنار کوچه ای                    فارغ از هر چه غمی در میان سادگی

دستهایش همچو ذهنش در میان خاکها             مملوء از احساس شادی خالی از افکارها

و نگاهش و حواسش همه در بازی خود           و نه فکر لحظه ای,گذری,دلهره ای

همه ی احساس او در کودکی                      همه ی رویای او در کودکی

او چه می داند دور بودن از نگاه یار را            او چه می داند گذشت عمر بی غمخوار را

او نمی فهمد لحظه ای از لحظه های عشق را      او نمی فهمد صدایی از صدای شعر را

چشم او چشم نگاه است نه چشم عاشقی              گوش او گوش صدا است نه گوش شاعری

آسمان را آنچنان که هست او بیند همی               شعرها را آنچنان که هست او خواند همی

فرق بین گلها نزد کودک فرق بین رنگهاست           فرق بین شعرها فرقی از آهنگهاست

گریه های کودکی گریه های سادگیست                 گریه هایی عاری از دلدادگیست

فصل بین خنده و گریه کودک لحظه ایست             فصل بین گریه و خنده عاشق عالمیست

+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 

غم فراق

باز شب شد همه جا خاموش گشت                    آسمان زیباتر از هر روز گشت

باز عشقت در دلم خورشید شد                         این دل دیوانه ام دلگیر شد

باز ذهنم هر کجا دنبال توست                          گر روی به نا کجا در یاد توست

باز اشکم همچو باران قطره شد                        قطره قطره مثل رود آواره شد

باز دستم در پی دستان توست                          در پی احساس جاویدان توست

باز چشمم چشم به راهت مانده است                  چشم به راه آن نگاهت مانده است

باز جانم جانفدای تو شده                                بی قرار آن صدای تو شده

باز شعرم سوی تو پر میزند                           مثل خورشید هر کجا سر میزند

باز صدایم آه کشان ناله شده                           در فراغت از عطش پیر ساله شده

باز ماه از غم من اشکها گذاشت                       اشکهایی از ستاره جا گذاشت

باز میدانم نمی آیی ای عزیز                    

در دلم غم وا گذاری ای عزیز                    

+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 

پرواز را بهانه کن تا دست هم را بگیریم     پرواز کن عزیزمن تا حتی با هم بمیریم

 

 

                                

+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 

ما مست شراب خم دنیا شده ایم و هیچ نمی دانیم ز خویش           گرچه میدانیم این ره گذریست اما نمی آییم به خویش

گرچه چندین بار پرواز عزیزان را ز دنیا دیده ایم                   باز هم چشم و دلمان را به دنیا دوخته ایم

ما تمام آرزوهامان بوی دنیا میدهد                                ما فراموش کرده ایم دنیا زمانی می رود

گرچه میدانیم در دنیا فقط نام خوش است که ماندنیست                آبروها میبریم انگار آبرو خریدنیست

ما تمام زندگیمان صبح را شب کردن است                         ما تمام سعیمان گذر عمر را فراموش کردن است

ما در شب تاریک جهان فانوس نداریم                             بی نور امیدی به مقصود نداریم

هر ذره ی نور را خورشید بگیریم                                 خورشید ندیده پی خورشید دویدیم

+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 

و چرا باید زیست

 وچرا آسمان همچنان آبیست

 و چرا خورشید نورانیست

وچرا تک تک ستاره ها می گریندو گاهی از شدت سوزش چشم چشمهاشان میبندند.

و چرا به سادگی سوزش چشمهاشان همگی می خندند.و شاید همگی با خنده تلخ و عذاب آور خود می جنگند.

وچرا انسانها به سوالاتی اینچنین می خندند.

و چرا کوزه ی بشکسته نشان عاشقیست

و چرا شقایق تک گل دلدادگیست.

و چرا نشان گل را فقط گل دارد.

و چرا گل نباید رنگ زیبای خود را به خاک بسپارد.

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 

مرد تنها

مرد تنها گمشده در ذهن ها              مرد تنها بی گناه بی گناه

سال ها دور از همه ی آدما                در اتاق تنگ و تاریک بی صدا

او گرفتار سکوتی پر صدا                    اوگرفتار درونی بی ریا

دستهایش از نگاهش تیره تر             اشکهایش از نگاهش ساده تر

او میان میله های آهنین                  او میان کوچه های آتشین

او میان غم های بی انتها                 او میان شعرهای بی صدا

خسته از صدای زنجیر مرد ما            خسته از هوای دلگیر مردما

آرزوی مرد ما مرگ خود است            آرزویی که همیشه ساده است

+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 
من در زیر رگبار زندگی جسمم را برای تو چتری کردم تا تو فقط و فقط طعم خوش زندگی را بچشی و اگر زمانی جسمم زیر این رگبار تند و بی رحم شکست  این را بدان که روحم هنوز با تو است و اگر نتواند تو را از سختی های زندگی برهاند ولی همواره در سختی های زندگی در کنار توست.
+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 

محبوب

اگر که محبوبم بخواد خورشید را بارون میکنم

تو آتیش نگاه عشق زمین را گلدون میکنم

تو گلدون زندگیمون ستاره ها را می چینم

در کنار محبوب خود کنار گلها می شینم

اگر که محبوبم بخواد شعرهای تازه می خونم

تو همه ی شعرهای عشق فقط محبوب را میارم

محبوب من صدام بکن که لحظه ها سریع بشن

اکه نگاهم نکنی می میرم و زنده می شم .

+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 

تو

تو آسمون تو بودی                          تو آرزوم تو بودی

تو کوچه های قلبم                          تو بودی که می سرودی

تو یه عشق از جنس نوری               تو یه شور از جنس فریاد

تو هم آواز قناری                              تو هم آغوش یه مهتاب

من یه قطره از تو بودم                      تو یه دریا از وجودم

تو اگه نباشی حتی                           قطره ها رنگ غروبند

مگه میشه که یه                              ماهی بدون دریا بمونه

مگه میشه که قناری                         بدون عشقش بخونه

+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 
کاش میشد لحظه ها را ساختن.از نگاه عشق دل را باختن .
+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 
آخه چقدر صدات کنم         صدام دیگه در نمیاد
دیگه گلم خسته شدم           داره زمستونم میاد


ماهی های رودخونه هم        دارن به دریا میرسن
ستارهای شب زده          دارن به فردا میرسن


من موندم اینجا بینفس        صدام گرفته تو قفس
فکر نکنم رها بشم         ازمیله های این قفس


شاید تو ناجیم بشی           بادبان قایقم بشی
منو رها کنی زمن            بال رهاییم بشی

صدات داره یادم میره         دارم فراموش میکنم
خاطراتمون داره           یکی یکی ز یاد میره


قناریها نمیخونند           آخه همشون رفته اند
صدای باغبون نمیاد        آخه گلها هم مرده اند

+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 
جادوگر پس از تلسم کردن تو به من گفت اگه می خوای محبوبت زنده بمونه نگذار این برگ که آخرین برگ درخت جان اوست بیفته.و من روزها گرم و شبها ی سرد مواظب برگ بودم تا برگ از درخت نیفته اما جان من پس از چندی به پایان رسیده بود که ناگهان روی زمین افتادم و هنوز چشمهایم به خواب مرگ نرفته بود که برگ نیز آرام آرام در هوا معلق شد و به طرف پایین آمد .                                                                               
+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 
۱۰۰ قاصدک حاوی پیام عشق  را به باد سپردم تا پیام عشق ما به تو سپارند. اما باد مرا مانند تو مسخره کرد و رفت. اما آب یار همیشگی من با کمال میل قاصدک ها را پذیرفت.اما افسوس و صد  افسوس که قاصدک ها خیس شدند و مردند.
+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 
چشمهای دوخته شده به اسمان تاریک اما با تکه نوری از جنس ستاره و انتظاری از جنس تنهایی برای دیدن دوباره ی شهابی از جنس امید.و ۱ ساعتی سکوت از جنس تشویش و غمی در چهره به دلیل رد شدن شهابی در فاصله ی چشم بر هم زدنی از جنس عادت.
+ نوشته شده در  ساعت   توسط دوســـــــــــــــــــــــــــــت | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ
سلام.تشکر از قدمهای سبزتون.این وبلاگ حاوی اشعار و دست نوشته های منه



نوشته های پیشین
هفته دوم اسفند 1387
هفته چهارم مرداد 1387
هفته دوم تیر 1387
هفته دوم اردیبهشت 1387
هفته اوّل اردیبهشت 1387
هفته چهارم فروردین 1387
هفته سوم فروردین 1387
هفته دوم فروردین 1387
هفته اوّل اسفند 1386
هفته چهارم بهمن 1386
هفته دوم بهمن 1386
هفته اوّل بهمن 1386
پیوندها
yourmind
استاد حمیدی
عشق پرزده
ترانه عاشقی
شعر(آوا)
دست نوشته های یک پسر
رازهای من و تو
عقشولانه
بهار(عکس)
تلخ و شیرین
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

طراح قالب

دیجیتال کیوان

< JavaScript Codes mowj.ir JavaScript Codes
 
JavaScript Codes> JavaScript Codes > JavaScript Codes